هرگز نمیدانستم که وقت رفتنت وقت ناله های شب باشد

 باور کن توکه رفتی فروغ روشن مهتاب هم رفت

 و عجب که ماه هم سر از پرده شب بیرون نیاورد

ستاره ها دور شدند و جفت ماندن را از یاد بردند

آن شب که رفتی همه جا حال غریبی بود

هر چند غریب نبود این حال و هوای غریبی شب رفتنت بود

آخر شب یک دل شکستن دیگر

دل خودم را میگویم

شب یک بیقراری

شب یک دل کندن

شب یک عاشق کشی دیگر

پس این ماتم ها در عزای مرگ یک عاشق

حال غریبی نیست

امشب مهر غربت بر پیشانی یک عاشق دیگر زده شد

امشب شب تیرگی خداحافظیهای((شاید دیگر هرگز ندیدن باشد))

امشب شب به رویا دل سپردن و با غمها سوختن است

ماه دلنازک است امشب گریخته تا قربانی دیگری را به پای الهه عشق نبیند

تا دیگرسیاهی بخت عشق را بعد از غربت نبیند

ابرها چه نازکدلند امشب

چه اشکبارند و غمگین

چه دلسوخته بحال من میگریند

و میدانند امشب شب پرپر شدن گلی دیگر در گلزار سرخ عاشقیست

از دست طوفان جداییها

امشب شب غریبیست

مثل من که غریب وبی انتهایم

امروز نمیدانستم به وقت شب

بی تو چه حالی خواهم داشت

اما امشب فهمیدم

که شب بی تو بودن بارانیترین شب زندگیم است

شب آغاز شبهای سرد آوارگی هاست

در آستان جاده های غربت و بی سرانجامی

و امشب بارانی ترین شب زندگیم است بی تو...

انتظار نداشتم تا همیشه هم سلولی من بمونی...

انتظار نداشتم چون محکوم به حبس ابد بودم؛

تو هم فکر فرار رو از سرت بیرون کنی...

انتظار نداشتم شریک غم هام بشی؛

و شادی های کوچیکت رو به من تعارف کنی...

انتظار نداشتم وقتی از پشت میله ها آزادی رو  نگاه

می کنی؛ منو هم تو رویاهات ببینی...

انتظار نداشتم وقتی یواشکی کلیدها رو از جیب نگهبان

برداشتی؛ منو محرم بدونی...

حتی انتظار نداشتم وقتی تو اعماق شب از سلول خارج

شدی؛ کلیدها رو با خودت نبری...

فقط انتظار داشتم به حرمت تموم خاطرات مشترکمون...

تموم یادگاریهامون رو دیوار...

تموم خط های شمارش روزهای شب زدمون رو دیوار...

تموم دوستت دارم های رو دیوار...

تموم قلب های تیر خورده رو دیوار...

آروم صدام می کردی و می گفتی:

خداحافظ رفیق........

می خواستم هرگز ننویسم
...اما
کی توانسته ام خواستهایم را لباسی بپوشانم از عقل
می نویسم
از تو
که در این روزهای سرد و خاکستری
خیالت سینه ام را گرم می کند
نه
می سوزاندم
می نویسم
از تو
که نوشتن از تو
انگار سرنوشت همیشه ی من است

دل من غصه نخور دنیا همینه دو روزه              

 یه روزی دل خوشه و یه روزی هم دل می سوزه

نه فقط برای ما واسه همه غصه داره                

 واسه ی همه یه روز خوبه یه روز بد می یاره

دل من غصه نخور زندگی اینه به خدا                

توی این دنیا فراوونه شبیه ما دو تا

همه مثل من و تو یه جورایی خسته شدن           

 دل سوزوندن کار دنیاس تو باهاش کنار بیا

تو که تنها نیستی غم تو هر دلی خونه داره         

 گاهی دل تنگیه که توی دلا پا می ذاره

دل من کم نیاری دنیا همیشه همینه                     

خیلی وقته هیچکی جز بدی چیزی نمی بینه

دل من غصه نخور آدم بد فراوونه                      

این روزا هیچکسی پای وعده هاش نمی مونه

همه کارشون شده رفتن و پشت پا زدن                

درد عاشقارو هیچکی جز خدا نمی دونه

دل من دنیامون از عاطفه پوچ و خالیه                   

عاشقی نه واسه ما واسه همه خیالیه

آدمای بدو خوب زیاده توی دنیامون                    

باشه یادت هرکسی رو راه ندیم تو دلمون

دل من غصه نخور فقط تو تنها نشدی                   

 خیلیا شبیه تو از عشقشون دیدن بدی

هرچی بود گذشت و رفت ازاین به بعد یادت باشه       

دل عاشقو نباید دست هرکسی بدی

دل من دنیا از آتیش بدی گرفته گر                        

کار روزگار همینه دل من غصه نخور....

                              خیلی سخته توی پاییز با کسی آشنا شی

                             اما وقتی بهار شد یه جوری ازش جدا شی

                             خیلی سخته یه غریبه به دلت یه وقت بشینه

                             بعد به اون بگی که چشمات نمیخواد اونو ببینه

                            خیلی سخته که ببینیش توی یک فصل طلایی

                            کاش مجازات بدی داشت توی قانون بی وفایی

                           خیلی سخته واسه اون بشکنه یه روز غرورت

                            ولی اون نخواد بمونه همیشه سنگ صبورت

                         خیلی سخته اون که دیروز تو واسش یه رویا بودی